Er zijn vele mogelijkheden om preventieve beveiligingsmaatregelen te nemen, zoals al bij organisatorische, bouwkundige en electronische maatregelen genoemd. Doel is het opwerpen van een (steeds hogere) drempel voor de inbreker, die dan elders zijn geluk beproeft. Maar er zijn ook volhouders: zij proberen het toch !
En dan blijkt dat alle maatregelen wel werken, in die zin dat ze de inbreker tijd kosten: hij moet over of door een hek en naar het pand (1 minuut) en door een gevel (gemiddeld 3 minuten): dan is hij binnen en meestal ook gedetecteerd. Of de pakkans is verhoogd is daarna sterk afhankelijk van de snelheid waarmee het alarm wordt opgevolgd. De gemiddelde duur van een inbraak, gerekend vanaf het moment dat alarm wordt veroorzaakt, van het verzamelen van de buit tot en met het (haastige) vertrek is vaak niet meer dan 5 tot 10 minuten…
Alarmopvolging is dus vaak niet meer dan schadebeperking, maar dat is op zich al heel belangrijk. Inbrekers krijgen weinig tijd, dus lang zoeken en vernielingen aanrichten blijven beperkt. Zelfs brand stichten (om sporen te wissen) kan dan worden nagelaten of, als het toch gebeurt, snel worden bestreden. Eigenlijk is de conclusie, dat het bekorten van de tijd voor de inbreker eerder moet beginnen dan wanneer deze al door de gevel is gebroken, namelijk als hij nog buiten is ! Dat kan op enkele manieren:
- frequent preventief , onvoorspelbaar en zichtbaar surveilleren, vanwege de hoge kosten en effectiviteit vaak collectief georganiseerd
- camera-signalering met doormelding en snelle opvolging, vanwege dat laatste in combinatie met een collectieve surveillance, die op dat moment ‘gericht’ wordt Collectieve Surveillance Fair kent
Fair Collectieve Surveillance (FCS). De eerste aanpak is al weer een jaar of 10 geleden gestart, in samenhang met werkgelegenheids projecten en de wens tot criminaliteitsbeheersing (toen nog niet: bestrijding !) te komen. Middels PPS-constructies van bedrijfsleven, gemeente en politie gingen mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt (langdurig werklozen) met een subsidie van het pensioenfonds van het Verbond van Verzekeraars aan de slag bij een particuliere beveiligingsorganisatie. Een multi-win-win situatie voor:
- de betrokkenen (werk in plaats van uitkering)
- de gemeenten (minder uitkeringen)
- de politie (minder surveillance en minder opvolgen van (nodeloos) alarm
- de bedrijven (minder schade door criminaliteit)
- de particuliere beveiligingsorganisaties (marktvergroting)
De aanpak werkte, de schade daalde en dat was tegelijk een bedreiging voor de PPS’en: er was sprake van afnemende deelnamebereidheid, er gebeurde toch weinig of men vond het effect onvoldoende. Uiteindelijk bleek de werkzaamheid blijvend rond de 50 % beperking van schade door criminaliteit te zijn, en de deelnamebereidheid rond de 50 % te liggen. Gevaarlijk, want een paar opzeggingen en het draagvlak is weggevallen, ook al omdat bij mindere uren-inzet de effectiviteit afneemt en de aanrijtijd toeneemt: een negatieve spiraal. Deze ontwikkeling kan en moet worden doorbroken, anders zullen collectieven verlopen, met alle ongewenste ontwikkelingen van dien.
Want: collectieve beveiliging is niet dood ! Dat blijkt uit het volgende. Camera-signalering Inzet van techniek is een oplossing die voor de hand ligt: zet camera’s om een pand en op afstand kan bekeken worden of er onraad is. De conclusie is dus: camera’s kopen en de deelname aan het collectief opzeggen, dat scheelt weer kosten ! Maar dat is een misvatting… Alleen als er een surveillance-auto dicht in de buurt is kan deze snel ter plaatse worden gezonden. En in plaats van stil te staan en af te wachten tot er een signalering is en dan gaan rijden, blijft de wagen preventief surveilleren: een vliegende kraai vangt altijd iets, zoals een waarneming dat een hek openstaat, licht brandt enz, en die 50 % wordt in elk geval gerealiseerd. Fair heeft hiervoor Fair Signaal Surveillance FSS ontwikkeld.